2015, Activiteiten

Jamb on Tour

De raad van jeugdambassadeurs wil meer bekendheid en meer kinderen betrekken bij het werk wat zij doen. Daarom gaan zij dit jaar ‘On Tour’. Dat betekent dat zij geregeld een school bezoeken waar zij een presentatie geven over hetgeen zij hebben gedaan en daarbij kinderen van de desbetreffende school uitnodigen.

2015, Activiteiten

Hope XXL

Vrijdag 20 maart 2015 namen de jeugdambassadeurs voor de vierde keer deel aan de landelijke Kinderconferentie HOPE XXL in het Humanity House in De Haag. Doel van de conferentie was om met de laatste ideeën te komen voor een “lijst van dingen die moeten gebeuren” die aangeboden wordt aan de VN.

Verslag HOPE XXL

We verzamelden op het plein voor het gemeentehuis daarna noemden we de namen op om te controleren of iedereen er was.
Als je naam werd geroepen kon je naar de ingang van het gemeentehuis komen de bus stond al klaar.
We maakten nog een groepsfoto en daarna waren we klaar voor vertrek.
We kregen een appel met daarop een fruitsticker van de CDA.
En ook in de bus kregen we een envelop van de CDA met daarop de vraag om een verslag te maken enz, ook zat er een zakje Haribo snoep in gedaan.
Onderweg hebben we nog gestemd om het verslag op te sturen of zelf te gaan brengen en voorlezen.
Op 1 na kozen we allemaal het 2e.

‘Aankomst den haag’

Toen we aankwamen in het Humanity House viel er al veel aandacht op het raam waar al op afgeleid werd dat het ging over vluchtelingen.
Toen gingen we naar binnen en zagen we een grote sponsorlijst.
En werd er een sticker gegeven met je naam en wat je bent en een gekleurde stip (kom ik zo op terug)

Bij mij stond er dus
“Isa Fredrikze Jeugdambassadeur Maassluis en de kleur was blauw”

en werd er gezegd volg het tapijt op de vloer als je dat deed kwam je uit in een hal, en daar kreeg je heerlijke limonade

Daarna mochten we gaan zitten in de hal waar Maurice klaarstond

Hij begon over waarom we hier waren.

“ we zijn hier omdat school!week 2016 een actie is, opgestart door vos Abb genaamd : ik ben welkom…”

En daarna vroeg hij voor wie en aan wie en ook wat zullen ze ermee bedoelen en al gelijk gingen veel vingers omhoog want het kon niet anders het ging natuurlijk over de vluchtelingen!

En daarna vroeg hij waar we vandaan kwamen ik kam aan het woord en zei dat wij de jeugdambassadeurs van Maassluis waren!
En uiteraard vertelde hij over het Humanity house waar we zaten.

Daarna gingen we het hebben over vrede en oorlog, en dat we het hier heel goed hebben.

En ook verteld Maurice over dat we het ook veel gaan houden over rechtten en kinderrechten.
“ vroeger waren er geen kinderrechten alleen gewone rechtten maar die gelden alleen voor volwassenen moet je je eens voorstellen….”
Gelukkig had ik tot woensdag laat alles voorbereid en opgeschreven en daarom kon ik veel kwijt want ik wist dat de kinderrechten opgericht waren in 1989 jaja altijd je huiswerk maken.
Ik had ook al 8 rechtten opgeschreven van 10 tot 12 maar ook een paar alleen voor 12 en ook had ik alles voor de vluchtelingen voorbereid en ook nu kreeg ik de beurt van Maurice en kon ik alle hersenen/geschreven kennis kwijt.

En ook verteld Maurice daarna dat we alles al weten en dan loopt hij weg, als grapje natuurlijk want bij de deur komt hij terug.
Dan verteld hij dat kinderrechten en rechtten voor volwassenen eigenlijk neerkomen op regels en plichten en die regels, zijn nodig voor alles en ook bijna voor alles zijn ze.
En ik ben het met hem eens want regels zijn nodig en ja helaas worden ze af en toe verwaarloosd en dat moet soms ook wel en ook af en toe denk je dat er voor iets geen regels hoeven te zijn.

Daarna verteld hij iets:
“ toen ik s’ochtends in de auto zat hierheen toen hoorde ik op de radio van Brussel. En als je naar een andere zender gaat of tv kijkt dan zie je het weer kinderen en mensen waarbij de kinderrechten verwaarloosd worden…”

Dan word hij onderbroken door iemand die zegt dat er veel landen zijn die wel getekend hebben maar helaas zich er niet altijd aan houden.

Daarop antwoordde hij weer dat hij daarmee en met alles gekwetst is

Daarna keken we drie filmpjes over Tareq en Tareq is gevlucht uit Syrië en voor het tijdschrift samsam heeft hij Tareq ontmoet.

Aan het eind van alles kregen we een shot uit de samsam die eigenlijk pas 19 mei te koop is

En daarna gingen we ons baseren op de vluchtelingen.
En toen konden we weer al ons kennis kwijt wat ze zijn of ken je iemand die gevlucht is.
Mij viel best wel op dat iedereen en alles vooral uit Syrië kwamen van de verhalen dan…

En zodra je dat hoort denk je ‘o’ want als je beseft hoe erg het is en hoe diep het is.
Ook Elles kon haar zegje doen over Talks wat ze gepresenteerd heeft.
Maar vooral veel verhalen kwamen van de Regenboog alleen niet de Regenboog in Maassluis maar uit een andere stad …

Daarna begonnen we echt er waren drie begeleiders van drie kleuren en ik was blauw..
Gelukkig was Marianne onze begeleidster.

Wij begonnen boven we moesten een soort kaart maken voor ‘een’ vluchteling
Ik had er een tekst opgeschreven wat mensen blijkbaar raakte want op een gegeven moment kwam Maurice staan en kijken en ook Marianne maakte er een foto van en later… ( dat lees je zo wel ;P )

Ik had namelijk een boodschap geschreven en er een zo’n realistisch mogelijk
Oog er bij getekend en geschreven had ik :

“Al oog je anders dan ons en kom je ergens anders vandaan, wij zien je en jij mag gezien worden…”

En daar zijn zijn we ook met hem op de foto geweest en hebben we een handtekening gevraagd en ook gekregen.

Toen dat gebeurd was gingen we wisselen en wij gingen nu filosoferen en tussen de wissel door kregen we een cupcake en een glaasje limonade

Toen gingen we filosoferen.

We moesten zitten en begonnen

En we begonnen met de vraag wat is filosoferen en daarvoor was Olivier ook jeugdambassadeur Maassluis hij deed het af en toe met zijn opa en vertelde ons veel daarna schreven we op een groot blad met z’n alle belangrijke steekdingen op wij zeiden het en de filosoofjuf schreef en verkorte het.

Daarna ging het over vluchtelingen en op ons ‘boekje’ stond een wieg en daar ging het voornamelijk over een achtergelaten, versleten wieg van een vluchteling

Want waarom en hoe? Daar hebben we lang over door gebabbeld

… bla, bla, bla ….

daarna deden we een soort kringgesprek er waren stoelen in een kring en eentje most vrij blijven dus wij gingen filosoferen en als iemand uit het publiek iets kwijt wou moest hij op die lege stoel gaan zitten maar daarna moest er iemand weg want er moest altijd een lege zijn.
Ikzelf ben heel de ronde gebleven

Daarna kregen we een lange pauze en kregen we een lunch pakket
Met daarin:

1. 1x krentenbol
2. 1x broodje kaas
3. 1x pakje sap
4. 2x mini brownie
5. 1x sinaasappel

mmmm,.. lekker!

En daarna gingen we een reis maken maar eerst gingen we naar die lerares Sarah. Zij vertelde haar verhaal en ik zou hier wat belangrijke dingetjes schrijven.

Haar vader was soldaat en haar moeder was dokter.
En voor je denkt ze moeten vluchten voor hun vader,
Maar nee het was juist haar moeder
Want haar moeder kwam op voor vrouwenrechten
Want die waren niet goed daar.

Nou nog veel gebabbel tussen door en eromheen…

Op een gegeven moment woonden ze stiekem in de kelder en mensen die ziek en gewond waren moesten voorzichtig en steel naar de kelder.

En toen ze daar waren waren er twee raketten in de bovenkant van hun huis gekomen 1 in Sarah’s kamer en 1 in de kamer van haar ouders

en veel meer, meer, meer, meer, meer, meer…

Op een gegeven moment liepen ze en die vader viel en at onder de blaren en met dit stuk werd ik geraakt want toen ik hoorde wat haar moeder zei.
Nou ja als je niet verder kon werd je achtergelaten als vluchteling, maar…

Toen haar vader zei dat ‘ie wou stoppen toen zei Sarah’s moeder

“ eigenlijk boeit het me helemaal niet of je nu pijn hebt we hebben allemaal pijn, en als je niet voor mij verder wil doe het dan voor je kinderen ”

en er bestaat iets als woorden geven kracht en dat was nu het geval want hij stond op en maakte de lange reis van 2 jaar af.

En toen maakten we de belevingsreis
Ze hadden alles heel goed nagemaakt Elles en ik begonnen er werd een foto gemaakt en we begonnen als eerste.

We kregen bij die balie waar de foto werd gemakt een nummer en er was een muur met daarop een soort apotheek nummerteller en zodra je nummer er was mocht je gaan

Op een gegeven moment was er een ‘Harry Potter brievenbus deur’

Als ik het zo maar even uit moest leggen onze naam stond er op en we namen hem mee in de volgende kamer maakten we hem open

Overal waren radio’s en goede geluiden pas op het eind voelde ik me weer mezelf al die tijd voelde ik me een vluchteling knap gemaakt maar ik was doodsbang en doe het nooit meer

Daarna was het toch echt tijd om naar huis te gaan sommige konden nog een CDA appel nemen die over was van de heenreis.

GROETJES, ISA